گام هوشمند به سوی کشتیرانی سبز
محققان با بهرهگیری از الگوریتمهای پیشرفته بهینهسازی، سامانهای برای مدیریت هوشمند مسیر حرکت کشتیها طراحی کردهاند که علاوه بر کاهش هزینههای عملیاتی، به کاهش انتشار کربن در صنعت دریایی کمک میکند.
به گزارش آرتین نیوز؛ محققان دانشکدگان فنی دانشگاه تهران در پژوهشی جدید، یک مدل برنامهریزی عدد صحیح مختلط چندهدفه (MILP) برای بهینهسازی عملیات حملونقل دریایی توسعه دادهاند. این مدل با هدف ایجاد توازن میان شاخصهای اقتصادی و الزامات زیستمحیطی طراحی شده و در منطقه جزایر ائولی در دریای تیرنی مورد ارزیابی قرار گرفته است. پژوهشگران معتقدند نتایج این مطالعه میتواند مسیر جدیدی برای کاهش مصرف سوخت و انتشار آلایندههای کربنی در صنعت دریانوردی فراهم کند.
این پژوهش با راهنمایی دکتر رضا توکلی مقدم، استاد دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه تهران و توسط نگین نیازی انجام شده است. در این مطالعه، ویژگیهای فنی موتور کشتیها از جمله توان موتور، ضریب بار و ظرفیت شناورها در محاسبات مصرف سوخت و میزان انتشار دیاکسید کربن (CO2) لحاظ شده است.
بر اساس نتایج این تحقیق، مدل ارائهشده چهار هدف اصلی را بهصورت همزمان دنبال میکند و امکان ارزیابی توأمان شاخصهای اقتصادی و پایداری زیستمحیطی را فراهم میسازد. همچنین کارایی مدل با استفاده از روش محاسباتی AUGMECON2 و در قالب دو سناریوی مختلف مورد بررسی قرار گرفته است.
یافتههای پژوهش نشان میدهد استفاده همزمان از روشهای نوین ناوبری و بهکارگیری انواع مختلف شناورها میتواند عملکرد سیستم حملونقل دریایی را تا ۵۴.۴ درصد بهبود دهد. این دستاورد علاوه بر کاهش مصرف انرژی در ناوگان دریایی، به کاهش انتشار گازهای گلخانهای و تحقق اهداف کشتیرانی سبز نیز کمک میکند.
به اعتقاد پژوهشگران، نتایج این مطالعه میتواند در تصمیمگیری مدیران و برنامهریزان صنعت حملونقل دریایی برای افزایش بهرهوری عملیاتی، کاهش هزینههای سوخت و مدیریت بهتر الزامات زیستمحیطی مورد استفاده قرار گیرد.
این پژوهش با راهنمایی دکتر رضا توکلی مقدم، استاد دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه تهران و توسط نگین نیازی انجام شده است. در این مطالعه، ویژگیهای فنی موتور کشتیها از جمله توان موتور، ضریب بار و ظرفیت شناورها در محاسبات مصرف سوخت و میزان انتشار دیاکسید کربن (CO2) لحاظ شده است.
بر اساس نتایج این تحقیق، مدل ارائهشده چهار هدف اصلی را بهصورت همزمان دنبال میکند و امکان ارزیابی توأمان شاخصهای اقتصادی و پایداری زیستمحیطی را فراهم میسازد. همچنین کارایی مدل با استفاده از روش محاسباتی AUGMECON2 و در قالب دو سناریوی مختلف مورد بررسی قرار گرفته است.
یافتههای پژوهش نشان میدهد استفاده همزمان از روشهای نوین ناوبری و بهکارگیری انواع مختلف شناورها میتواند عملکرد سیستم حملونقل دریایی را تا ۵۴.۴ درصد بهبود دهد. این دستاورد علاوه بر کاهش مصرف انرژی در ناوگان دریایی، به کاهش انتشار گازهای گلخانهای و تحقق اهداف کشتیرانی سبز نیز کمک میکند.
به اعتقاد پژوهشگران، نتایج این مطالعه میتواند در تصمیمگیری مدیران و برنامهریزان صنعت حملونقل دریایی برای افزایش بهرهوری عملیاتی، کاهش هزینههای سوخت و مدیریت بهتر الزامات زیستمحیطی مورد استفاده قرار گیرد.
این پژوهش در نشریه علمی Iranian Journal of Engineering منتشر شده است.
