صفحه تکی وبلاگ

ازدحام بنادر آسیا تنها به افزایش زمان انتظار کشتی‌ها محدود نمانده و به یکی از عوامل فشار بر ظرفیت کشتیرانی جهانی تبدیل شده است؛ وضعیتی که به گفته تحلیلگران، پایان آن ممکن است تا سال ۲۰۲۷ به طول بینجامد.

به گزارش آرتین نیوز به نقل از The Manila Times؛ ازدحام در بنادر اصلی کانتینری آسیا به یک چالش گسترده برای صنعت کشتیرانی تبدیل شده و حدود ۸.۵ درصد از ناوگان جهانی کشتی‌های کانتینری را از چرخه عادی عملیات خارج کرده است.
بر اساس داده‌های Sea-Intelligence، این میزان معادل حدود ۳ میلیون TEU ظرفیت حمل است؛ ظرفیتی که عملاً به دلیل انتظار کشتی‌ها در بنادر و تأخیر در عملیات، در دسترس بازار قرار ندارد.
سام چمبرز، تحلیلگر بازار دریایی، با اشاره به تداوم اختلالات ناشی از شرایط جوی و مشکلات عملیاتی بنادر، گفت نشانه‌ها حاکی از آن است که این وضعیت دیگر یک اختلال کوتاه‌مدت نیست و ممکن است ماه‌ها ادامه داشته باشد.
Sea-Intelligence برآورد کرده است که بازگشت ازدحام بنادر به سطوح پایین ثبت‌شده در ژوئن ۲۰۲۵ ممکن است ۷ تا ۱۰ ماه زمان ببرد. در نتیجه، احتمال دارد آثار این اختلالات تا فصل اوج حمل‌ونقل و حتی تا آستانه سال نوی چینی در ۶ فوریه ۲۰۲۷ ادامه پیدا کند.
توفان‌های مکرر نیز شرایط را در بنادر شرق آسیا تشدید کرده‌اند و تأخیر کشتی‌ها از بنادر مبدأ به مراکز ترانشیپمنت سرایت کرده است. از سوی دیگر، حذف برخی بنادر از برنامه سفر کشتی‌ها می‌تواند به جای کاهش ازدحام، فشار عملیاتی را به بنادر دیگر منتقل کند.
این وضعیت بر نرخ‌های حمل نیز تأثیر گذاشته است. شاخص کانتینری درون‌آسیایی Drewry به سطوح بی‌سابقه رسیده و نرخ حمل از شانگهای به لام چابانگ با رشد ۲۲ درصدی به ۱۶۰۹ دلار برای کانتینر ۴۰ فوتی رسیده است. نرخ مسیر شانگهای–جاکارتا نیز ۱۲ درصد افزایش یافته و به ۲۳۰۰ دلار رسیده است.
در همین حال، ظرفیت برنامه‌ریزی‌شده در مسیر آسیا–شمال اروپا طی چهار هفته تعطیلات Golden Week به حدود ۱.۵ میلیون TEU رسیده که ۲۷ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته و ۶۰ درصد بالاتر از میانگین پیش از همه‌گیری است؛ با این حال، بخش قابل توجهی از این افزایش ناشی از تجمع و جابه‌جایی نامنظم کشتی‌ها به دلیل ازدحام بنادر است و الزاماً به معنای افزایش واقعی ظرفیت عملیاتی نیست.
تحلیلگران هشدار داده‌اند تا زمانی که کشتی‌های بیشتری در خارج از بنادر منتظر بمانند، سفارش‌های جدید ساخت کشتی نیز نمی‌توانند به‌سرعت مشکل کمبود ظرفیت مؤثر را برطرف کنند.