صفحه تکی وبلاگ

متانول و اتانول به‌تدریج وارد برنامه نوسازی ناوگان فله‌برها می‌شوند؛ موضوعی که با ثبت سفارش ساخت ۱۹ کشتی دارای قابلیت استفاده از این دو سوخت، نشانه‌های تازه‌ای از تغییر رویکرد مالکان در انتخاب سوخت را آشکار کرده است.

به گزارش آرتین نیوز به نقل از The Maritime Gazette؛ ورود کشتی‌های فله‌بر مجهز به سامانه‌های سوخت‌رسانی سازگار با اتانول و متانول، تحول تازه‌ای در بازار سفارش ساخت کشتی‌های فله‌بر خشک به شمار می‌رود.
بر اساس این گزارش که هفتم نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شده، شمار این کشتی‌ها به ۱۹ فروند رسیده است. این شناورها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان استفاده از سوخت‌های جایگزین، از جمله متانول و اتانول، را در کنار سوخت‌های متداول داشته باشند.
برنامه واله برای توسعه ناوگان سوخت‌پذیر
یکی از عوامل مؤثر در افزایش این سفارش‌ها، برنامه شرکت معدنی واله برای توسعه ناوگان کشتی‌های حمل سنگ‌آهن با قابلیت استفاده از سوخت‌های مختلف است. این شرکت در نظر دارد تا ۳۰ فروند کشتی بزرگ حمل سنگ‌آهن با قابلیت استفاده از متانول یا اتانول را به ناوگان حمل‌ونقل خود اضافه کند.
در همین راستا، شرکت کشتیرانی MOL نیز با یکی از شرکت‌های وابسته به واله برای اجاره بلندمدت دو فروند کشتی حمل سنگ‌آهن با ظرفیت ۲۱۰ هزار تن قرارداد منعقد کرده است. این کشتی‌ها قابلیت استفاده از اتانول، متانول و سوخت نفتی سنگین را خواهند داشت و تحویل آنها برای سال ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است.
چالش اقتصادی سوخت‌های جایگزین
با وجود افزایش سفارش‌ها، استفاده گسترده از اتانول و متانول در صنعت کشتیرانی همچنان با چالش‌هایی روبه‌روست. هزینه تأمین سوخت، دسترسی به زیرساخت‌های بندری و ابهام در مقررات آینده از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر تصمیم مالکان کشتی‌ها تأثیر بگذارند.
در همین حال، برخی مالکان همچنان نسبت به هزینه بالاتر ساخت کشتی‌های دوگانه‌سوز محتاط هستند. برای نمونه، شرکت Pacific Basin بخشی از سفارش‌های برنامه‌ریزی‌شده خود برای ساخت کشتی‌های مجهز به سوخت متانول را با شناورهای متعارف جایگزین کرده است.
انعطاف‌پذیری؛ عامل تعیین‌کننده در سفارش‌های جدید
تحلیل مؤسسه دریوری نشان می‌دهد افزایش سفارش کشتی‌های سازگار با اتانول و متانول را نباید به معنای فراگیر شدن استفاده از این سوخت‌ها دانست؛ بلکه این روند بیش از هر چیز نشان‌دهنده تمایل مالکان به حفظ گزینه‌های مختلف سوختی و آمادگی برای تغییرات آینده بازار انرژی دریایی است.
به این ترتیب، توسعه فناوری‌های چندسوخته می‌تواند به یکی از معیارهای مهم در طراحی و سفارش ساخت کشتی‌های فله‌بر در سال‌های آینده تبدیل شود.